QUE É A AUTODETERMINAÇOM??

Raquel's profileEstrela vermelhaPhotosBlogLists

< Previous Next >

February 24

QUE É A AUTODETERMINAÇOM??

Onte, lendo a prensa, entereime de que o direito de autodeterminaçom nom existe!!!, nem em Espanha, nem em outro pais, segundo afirmou no Congresso o senhor Zapatero.

Mas a Carta das Naçons Unidas recolhe tal direito (art. 1.2: É propóssito das NU fomentar entre as naçons relaçons de amizade basseadas no respeito ao princípio de igualdade de direitos e ao da livre determinaçom dos povos...) e ademais aprovou a ressoluçom 2200 A (XXI), na que se di (vou-no pegar em espanhol): "Artículo 1.1: Todos los pueblos tienen el derecho de libre determinación. En virtud de este derecho establecen libremente su condición política y proveen asimismo a su desarrollo económico, social y cultural.".

Haberia que explicar-lhe ao senhor Zapatero que todos os Estados que fam parte das NU, estám obrigados a garantir estas normas, e por tanto reconhecem e aplicam o direito á autodeterminaçom.

Mas planteja-se entonces a questom do contido real de este direito, aquí definido como estabelecemento livre da sua condiçom política: Os nacionalistas/ independentistas defendem tradicionalmente que este estabelecemento livre vem dado a través de umha consulta eleitoral ou referéndum; é precisso que seja assím para poder-mos falar de autodeterminaçom?. Eles também parecem acreditar em que só há livre determinaçom, quando o resultado de essa consulta e segregar-se ou independizar-se do Estado central; mas nom pode decidir um povo permanecer numha unidade confederal, federal, etc. se convem aos seus interesses, ou se assím o decidem as suas gentes?

Bem, eu penso que é possível que um povo expresse a sua vontade de formas distintas á eleitoral, e também que esta vontade pode ser a de unir-se a outras naçons, mas o que indica claramente que está dentro de umha unidade livre, é que esta reconheza e garanta DE FORMA REAL o seu direito a separar-se, quedarse, mudar as condiçons da unidade, etc. quando assím o dessejar.

Os Estados capitalistas, a pesares de em apariência recolher normativamente este direito na Carta das NU, nom o regulam nas suas leis e constituiçons nacionais, nem o respeitam, nem o fam respeitar, nem o estudam e defendem teóricamente...

Só poderá existir esta liberdade real, nom submetida aos interesses da burguesia, nos países socialistas que sí defenderom dialécticamente a autodeterminaçom, sí a estudarom e também a reconhecerom nas suas constituiçons e normas.

Agardo e agradezo á vossa participaçom.

8:49 AM | Blog it

Comments (11)

To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in

Don't have a Windows Live ID? Sign up

	ramiro vidal alvarinhowrote: O tema da composiçom de classe, matizo, toquei-no porque alguém dixo que éramos profissionais liberais e estudantes...desse tipo de pessoal há-no no BNG, em NÓS-UP, na FPG...e em EU, ainda que pressumam do contrário. Penso que, polo que sei a travês de meios de comunicaçom e polo que comento com gente de outras organizaçons, a pequena burguesia e a burguesia administrativa nom tenhem o peso nem numérico nem de presença nos órgaos de direcçom que tenhem noutras organizaçons. O independentismo galego é idealista e essencialista? Depende de qual. É umha armadilha da burguesia? E quê interesse tem a burguesia como classe e o capitalismo como sistema em que emerja um independentismo galego, se o projecto socio-político do que participa a grande burguesia galega é Espanha e o seu partido político é claramente o PP? Mar. 21
	Adan Fernandezwrote: Toda nación ten dereito á autodeterminación. No mesmo momento que nos declaren nación... Mar. 10
	Miguelwrote: boas compañeira Suevia, nora boa polo teu blog. Menudo tema para o inicio. Decia Marx que ningún povo que oprime a outro pode ser libre. Lenin sempre defendeu o dereito de autodeterminación e mesmo de sesecion mais sempre dende a optica de clase. Falaba que o Partido deberia loitar pola autodeterminacion baixo o dominio do Estado burgues e pola unidade da clase na Revolucion. Sempre foi coherente é sua posicon non admite interpretacions, sempre rexeito a nacionalismo pan-ruso. Outra cousa é se os comunistas teñen que ser patriotas nas nacionaes oprimidas e sua forma de organizacion independente. A Komintern aprobou a creación do PSUC nun paso nese sentido. Saudos vermellos continuara.... Mar. 10
	Enverwrote: En fin, creo que non digo nada revelador se constato que non avanzamos no debate. Dende o meu punto de vista, Ramiro, non estás rebatindo os argumentos que damos, os puntos clave dos nosos mensaxes son pasados por alto nas túas respostas, non hai antítese ningúnha para a tese que espuxemos eu e Suévia, co cal a síntese non pode suxir por xeneración espontánea. Eu podo comprender o teu punto de vista como un punto de vista nacionalista de esquerda alleo ao marxismo, en tal caso o que tería que razoar antes que nada é a necesidade de asumir o marxismo-leninismo e teríamos enfocado mal o debate, pero se se supón que estamos debatindo dende a previa asunción do materialismo dialéctico o lóxico é que tivesemos entrado a analizar os motivos polos cais non atopas unha contradicción de princípio entre a mais que definida tese leninista sobre o problema nacional (na teoría e na práctica da revolución de Outubro e da organización do partido bolchevique), e a túa tese de un partido e unha revolución autónoma en cada país, postura que polo demais xa fora defendida por alguns seitores do "marxismo" populista eslavo e durísimamente criticada por Lenin... non hai que ser un lince para deducir, pois, que a tese que expresas sobre o problema fundamental da organización dos comunistas e a revolución non é unha tese leninista. Ti repites que Galiza é un país perxudicado polo reparto do capitalismo español... cousa que eu lóxicamente comparto, o capitalismo, repito, ten un desenrolo desigual, todo o seu reparto de funcións se establece en benefício próprio para a consecución do seu obxectivo de maximalizar benefícios. No estado español hai países e rexións perxudicadas (Aragón, Galiza, Extremadura, Castela a Mancha, Andalucía...) e países e rexións beneficiadas do reparto de roles (Euskadi, Catalunya, Madrid....). Ese reparto está feito de costas ao proletariado e ás clases populares, non reflexa a súa vontade nin responde aos seus intereses, senón que é, coma dicía, unha necesidade fundamental do sistema de producción capitalista e está condeado a desaparecer nunha sociedade socialista, unha sociedade que precisamente só pode chegar coa organización das clases populares de todo o estado en torno ao seu partido de clase, da súa ideoloxía de clase e guiados polo princípio do centralismo democrático... por que cambiar o rumbo da história non é tan sinxelo como ir mercar ovos ao super nin se pode facer caprichosamente, de costas ao leninismo e á experiencia e aportacións históricas do MCI. Dito doutra maneira; a explotación nacional de Galiza só desaparecerá se o proletariado galego supera calquera forma de nacionalismo, incluído o galego de esquerda, e abraza con decisión o leninismo e o camiño da revolución socialista. É por iso que Lenin concluíu que o nacionalismo era apenas un engano das respeitivas burguesías nacionais... ao tempo que promete redencións vende ilusorias utopías esencialistas mentres condea ao proletariado a padecer o seu idealismo defensor de abstractos e xerais "intereses nacionais" que en ultima instancia eles determinan, o que implica a perpetuación do capitalismo e con el da opresión nacional. E por certo, que unha organización esté composta metrialmente de proletariado e clase obreira en xeneral non significa que aplique unha análise real de clase. Nos-up pode estar composta de proletariado, como moitas organizacións populistas esquerdistas do estado, pero Nós-up sosten teses que en pouco ou nada coinciden coa ideoloxía do proletariado; o marxismo-leninismo. Mar. 6
	ramiro vidal alvarinhowrote: Eu milito numha organizaçom onde a maioria da militáncia é operária. De verdade. Também a maioria da militáncia da UPG vem sendo operária, e também a do BNG. Outra cousa é se o BNG está dirigido hoje pola classe operária ou nom. Na direcçom nacional da organizaçom na que milito, há: trabalhadores de artes gráficas, da construcçom, do comércio, da hotelaria... ...se NÓS-UP nom tivesse para mim umha análise acertada da estrutura de classe, e portanto da contradicçom de classe na Galiza, eu nom militaria em NÓS-UP. Se NÓS-UP tivesse a mesma composiçom de classe que existe nas direcçons do BNG e da FPG...eu nom estaria em NÓS-UP. Eu nom estou dizendo que os operários espanhois sejam os nossos inimigos. Eu o que digo, é que o que tenhem é que fazer eles a sua revoluçom e nós a nossa, e cada pica que se vaia ponhendo na luita contra o capitalismo é um avanço para a revoluçom proletária mundial. Mas que no capitalismo espanhol somos periféricos, é evidente...o papel que o capitalismo espanhol nos reserva dentro do seu sistema, marginal e de serviços, o demostra. Se há que reduzir producçom na pesca, sacrifica-se a Galiza. Se há que reconverter o sector do leite, fode-se Galiza. Se há que fechar estaleiros, fecham-se na Galiza. Traducçom? Este país está obrigado a produzir emigrantes, nom há emprego, nem há boas condiçons de vida...rouba-se força de trabalho, que vai para outras zonas do estado, a produzir alí e pagar impostos alí. Em sintese, roubam-nos. Mar. 4
	Raquelwrote: Bem, o debate derivou a este tema, que semelha ser polémico. Eu penso que nom é o proletariado espanhol quem se beneficia do atrasso económico da Galiza, senom a burguesia espanhola, e a galega também. O maisvalor roubado ao proletariado galego (também roubado ao proletariado espanhol), reverte em políticas sociais e infraestruturas das que também se beneficia ele mesmo, coussa que nom acontece com o expolio a outras naçons com independència política, como as sudamericanas, etc. Por outra banda está o racismo anti-galego, que é certo que está pressente também nos trabalhadores espanhois, já que como dijo Marx, "os trabalhadores tenhem a ideologia da classe dominante", mas é lógico pensar que a vanguarda comunista espanhola nom tem esta mesma concepçom, e os comunistas galegos nom debemos predicar a divissom de classe, senom a unidade, como também dijo Marx. É certo que a pessoa que sofre o racismo, neste casso nós, os galegos, tem mais dificuldades para vencer a desconfianza, mas como marxistas, temos que racionalizar a situaçom. Por outra banda esse anti-galeguismo racista está interiorizado pelos trabalhadores galegos. O feito de que o proletariado galego nom milite em organizaçons espanholas(eu penso que tampouco em organizaçons nacionalistas, na maioria som estudantes, profissons liberais...), o único que proba é que neste momento nom há nengum partido que defenda de forma clara ao proletariado e que chegue as massas, mas nom que esta seja a possiçom equivocada. Obrigada de novo pela vossa participaçom. Mar. 3
	Enverwrote: P.D: Suevia.... Rastreros??... non coñecía eu esa faceta túa, hehehe. Mar. 2
	Enverwrote: Anque Suévia non chegase a participar naquel debate, isto é recuperar case exactamente o mesmo que se tratou hai pouco no meu blog, co cal tería que repetir o mesmo. Eu xa espuxen que non é unha cuestión de extratexia, senón de princípio, Lenin deixou ben claro que había un único camiño para o internacionalismo revolucionario nestes casos , que é o da unidade do proletariado.... outra cousa pode ser nacionalismo de esquerda (mesmo revolucionario), populismo rosa, esencialismo, chauvinismo, ou calquera outra cousa, pero marxismo-leninismo non é, iso está claro. Galiza é efectivamente unha nación históricamente perxudicada pola distribución productiva do capitalismo español.... mais o é aínda Extremadura, e as zonas mais deprimidas do estado están en Aragón, Castela a mancha e Andalucía, mentres Euscadi e Catalunya son das mais ricas. Do mesmo xeito que o nacionalismo galego utiliza a situación de atraso de Galiza para escenificar o seu discurso, o nacionalismo español utiliza o adianto de Euscadi e Catalunya para escenificar o seu, en última instancia non son mais que elementos das respeitivas burguesías revolvéndose polos seus espazos e os seus marxes de ganancia. O discurso que sitúa ao proletariado español como unha entidade parasitaria dúnha colonia ou semi colonia galega, ten o mesmo carácter de clase do que sitúa a vascos e cataláns como parásitos do erario público español; é dicer é un discurso nídiamente burgués, antimarxista e sobre todo, disposto a construír a rivalidade entre os traballadores das diferéntes nacións e de materializar o seu enfrontamento... lóxicamente obxectivo histórico das respeitivas burguesías nacionais. O capitalismo ten un desenrolo desigual, cada situación precisa un estudo específico e unha estratexia concreta, hai moitos marcos distintos de acción; campo e cidade, litoral e interior, etc... o partido comunista, representante dos obreiros de toda-las nacións, de tóda-las viilas e cidades, cada unha coa súa situación, debe aplicar a mellor fórmula en cada situación, para o cal ten xa cadanseu organismo local, comarcal, nacional ou supranacional adicados a analizar a situación no seu ámbito e a mellor maneira de aplicar nel o marxismo-leninismo. Por outra parte só o idealismo nacionalista pode soster a idea da nación como un micro-cosmos prgado de contradiccións únicas e xenuínas, a realidade é que o marco de acción de clase que representan cidades como Coruña ou Vigo é moito mais semellante ao que se dá en cidades similares de outras partes do estado do que se dá nas pequenas vilas rurais do interior de Galiza. A nación, por mais que pese a quenes a convirten nun sagrario, é apenas un feito natural, involuntario, non implica nin debe implicar afiliación... calquera dos xefes que tiven durante a miña traxectoria laboral, tan galegos eles, eran uns inimigos de clase, e permitíndome unha licéncia vulgar uns verdadeiros cabróns. Eses que compran a miña forza de traballo e se valen da plusvalía que xenera son galegos, é dicer, naceron no mesmo país ca min e medraron coa mesma cultura e idiosincrásia.... pero non son os meus compañeiros, os meus compañeiros son os comunistas do mundo enteiro e mais concretamente os que teñen a responsabilidade histórica de destruír ao mesmo estado capitalista que eu, e daí nace a filiación. Un discurso de clase ou un discurso de nación?, haí hai unha contradicción... dende o nacionalismo sempre se necesitará a referencia dun adversario nacional, neste caso os españois, e esos españois son, en ultima instancia, culpábeis de tódo-los males de Galiza, da igual a clase social á que pertenzan. Dende esa perspectiva o que marca o carácter das contradiccións é o desenrolo das infraestructuras en cada país ou rexión e o grado de investimento da administracción central en cada unha delas... así, os traballadores de cada rexión ou país nos que se invista mais que en Teruel somos parásitos de Teruel, e tóda-las moitas zonas do estado que tributen mais do que reciben estan lexitimadas para acusar delo aos traballadores do resto do estado, mentres no eixo real do proceso de producción capitalista a burguesía de todos esos países segue engordando e protestando no seu particular teatro institucional porque non lles chega alí tal estrada ou tal tren rápido.... en fin.... Hai racismo en Galiza e hai racismo en todo o estado, desgraciadamente as clases populares distan moito de estar ideoloxizadas e movilizadas polos seus intereses reais. As ideas negativas venden (e se non xa fan eles por nolas vender)... vende o individualismo, vende o conservadurismo, vende o europeismo e vende, por suposto o nacionalismo, é por iso que na actual situación as ideas burguesas están en mellor situación que o marxismo-leninismo. Non hai que se lamentar diso nin hai que rendirse a iso, hai que pelexar por mudalo. Anque tódo-los obreiros galegos fosen nacionalistas eu non ía ser nacionalista, porque eu non creo no nacionalismo e non creo que a cantidade de persoas que acrediten en algo sexa o que determina se ese algo é o correcto, como xa teño explicado anteriormente. Hai unha ciéncia marxista-leninista, xa vimos como a revisaban nun e noutro sentido segundo lle víu en gana ou correspondeu ás necesidades de distintos grupúsculos, pero ao fin e ao cabo existe esa ciéncia. Se algo a caracteriza, ademais do seu carácter de clase é a súa infalibilidade, "o marxismo é omnipotente porque é exacto" dicía Lenin moi acertadamente, pero para elo hai que conservar precisamente o seu carácter científico. Se cando as conclusións desta ciéncia non gustan se limita un a apartalas e a borrar o que non lle convén ten que ser consciente do exercicio de manipulación que leva iso implícito. Non creo que se poda calificar de "libriños" aos textos dunha ciéncia que se dí profesar cando implican cousas "incómodas". Que nos interesa, comprender e aplicar esa ciéncia ou adaptala ao que se nos antoxe?. Non só non existe posibilidade algúnha de "reconciliar" ao nacionalismo co marxismo-leninismo, senón que amba-las dúas ideoloxías son antagónicas en canto ao seu caracter de clase, e encanto ao método que as define. Non se pode ser comunista na definición e anticomunista no método, mais que nada porque esa escola xa está superpovoada. Mar. 2
	ramiro vidal alvarinhowrote: Está claro que se nom se estabelecem mecanismos concretos que preveiam o exercício desse direito, tudo fica numha abstracçom. E no referente ao de militar em partidos galegos ou militar em partidos espanhois, he, bom, se lhe queredes chamar essencialismo...eu nom creio que dizer que o proletariado espanhol se benefícia da opressom nacional que sofre o povo galego seja essencialismo. Simplesmente é que temos umha análisse diferente da realidade. O que nom se pode é ser tam quadriculado e nom compreender que Espanha rouba maisvalor ao proletariado galego, que os investimentos do estado espanhol em políticas sociais ou de infraestruturas se financiam em boa parte a costa de roubar-nos a nós, que nos roubam os recursos naturais e um longuíssimo etcétera. Por nom falar do racismo espanhol, também incutido na classe operária espanhola. A nossa situaçom tem características coloniais, ainda que nom sejamos umha colónia. Claro que a contradicçom principal é a de classe, mas é a mesma estrutura de classes a de Galiza que a de Murcia? Entom, quê sentido tem militar numha estrutura partidária pensada para um marco dialéctico diferente? Porquê nom há um partido comunista espanhol que pinte o mais mínimo entre o proletariado galego? Som todos os operários galegos burros? Enfim...nom é só fazer um recorta e pega com livrinhos... Mar. 2
	Raquelwrote: Nom é que eu diga que o mais obxectivo nom seja o referéndum, mas nom é imprescindível, já que as repúblicas da URSS unirom-se sem celebralo, expressarom a sua vontade participando num processo revolucionário em comum, e aprovando posteriormente umha constituiçom que regulaba as condiçons de essa uniom, o reparto do poder, e a sua total liberdade de separarem-se quando assím o dessejar. Este procedemento é miuto diferente ao que defendem as organizaçons nacionalistas, mesmo declarando-se comunistas, já que criam partidos próprios e buscam, na teoria, processos revolucionários autnómos em cada naçom. É por isso que eu entendo que nom comprendem o contido do direito de autodeterminaçom. Feb. 25
	Enverwrote: En primeiro lugar permíteme que te felicite polo novo deseño, creo que saes gañando, anque é moi parecido ao meu!, hehehe. E entrando en materia... pois ben, teño que dicer que eu tamén alucinei un pouco con esas surrealistas palabras de Zapatero. Antes só eran capaces de negar, non se sabe moi ben en base a qué, que Euscadi, Catalunya, ou Galiza non eran suxeitos de tal dereito, pero agora, contra toda vergónza atrévense a negar o dereito, iso dá mostra clara de que o chauvinismo nacionaalista español non coñece onde se atopa o límite das súas próprias infamias. O do referendo, bueno, dun modo ou outro remata por ser o modo mais obxectivo de exercer esa libre determinación. Ao final, ti refíreste a que na URSS a libre determinación dos povos se enfocou de forma revolucionaria mediante a forma de unión de repúblicas soberanas, pero en todo momento, mentres a URSS foi socialista, mantivo a garantía constitucional de convocar os medios consultivos que estimase oportunos cada república e a se separar da federación se era a súa vontade. Polo demais, o de sempre, materialismo marxista ou idealismo nacionalista, a nación como realidade obxectiva ou como idea esencialista.... Feb. 24

Trackbacks

The trackback URL for this entry is:

http://estrelavermelha.spaces.live.com/blog/cns!D69E56FBBF9EFCDA!160.trak

Weblogs that reference this entry

None